TCO e.o.

7 Maart Wintercup Nunspeet

Zaterdag 7 Maart 2026

Vandaag de laatste en vierde wedstrijddag van de wereld beroemde Wintercup in Nunspeet.
Het was een dag waar het er om ging spannen en het beloofde een titanenstrijd te gaan worden in de strijd om een podium plaats.
Velen maakten nog kans op een titel.
Speciaal hiervoor waren al veel piloten uit Noord Holland vorige week in Nunspeet te trainen geweest, om hun titel kansen te vergroten.
Dit was niet voor niets geweest, zoals ik aan het einde van de wedstrijddag achter kwam.

Voor deze dag waren ook weer acht uitdagingen uitgezet, die elk vier keer genomen moesten worden. 
Dit betekende voor ons Noord-Hollanders het wekkertje op tijd zetten en afreizen naar het mooie terrein van Nunspeet.
Gelukkig hoefden we niet meer in het donker te reizen.

De heenreis werd gekenmerkt door een mistige omgeving en ook nog lang bleef hangen in Nunspeet.
Alleen tijdens de prijsuitreiking deed de zon een voorzichtige poging om even haar neus te laten zien.

Ook voor deze dag waren weer vele TCO-ers en hun fans (voornamelijk familie) weer afgereisd.
Piet van der Gragt had zijn hele nageslacht meegenomen en hun overburen de familie van Saanen waren ook voltallig aanwezig.
 

Moeder Gerda sprak ik bij nonstop 3 die daar voorzichtig rond schuifelde over de ongelijke ondergrond.
Het gaat super met bionische knieën, maar dat ze laatst een keer op de knieën ging om iets van de grond te rapen, waren er hulptroepen nodig om haar weer op de voeten te hijsen.
 

Dochter Jolanda is nog steeds in afwachting van een operatie om haar van de pijnlijke heup af te komen.
Om nog even in de ziekboeg te blijven, oud voorzitter Frans had nog wat ongemak van een schouder/arm blessure, opgelopen bij de training van afgelopen zaterdag, maar hij liet zich niet kisten en reed gewoon weer mee.
 

Opa Piet van de Gragt liep ook weer wat beter dan de vorig maand, maar gaf wel aan dat de knietjes aan het eind van hun levensduur waren gekomen en bij een volgende mankement toch het mes erin moet en dat er verse onderdelen in gezet moesten worden.

Oud atleet Bert ten Haaf was ook weer paraat als controleur bij nonstop zes, zoon Mario had de oppas van moeder Marijke die aan de gevolgen van ALS niet meer alleen meer kan zijn.
Bert nam al vast zijn medicijn voor de wedstrijd, Piet kijkt dorstig toe.
Tot zover de ziekenboeg.

Snel even inschrijven bij het dames team, die altijd trouw de inschrijvingen, puntentelling en de controle van de dure KNMV pas doen.
Deze keer hoefde ik hun deze niet te tonen, maar aangezien ik er veel voor betaald heb, wil ik dat wel.

Na het welkomstwoord van de voorzitter Henk, waarbij hij het verzoek had om na de de wedstrijd nog even te blijven hangen om de kantine te sponsoren, en later ook de prijsuitreiking mee te maken, werden we los gelaten op de acht non-stops.

 

Ik besloot om alleen op padte gaan  om een beetje te kunnen doorrijden, dit betekend populair gezegd om om de gele/oranje rijders heenrijden en later de overgeslagen non-stop ophalen.
Voordeel is dat je lekker op temperatuur blijf en op tijd klaar bent.
Om daarna hier en daar met diverse mensen een praatje te kunnen maken en nog enkele plaatjes te schieten van de atleten in en om de nonstops.

Nadeel hiervan was, dat ik toch weer de nonstops niet goed verken had en zo gebeurde het dat ik in mijn eerste nonstop al de verkeerde route had gekozen en ook in de volgende.
Het schoot al lekker op met de strafpuntjes.
In de derde nonstop die ik reed, kreeg ik dispensatie, omdat ik een stukje zwaardere route had gereden als dat ik eigenlijk had moeten rijden, maar er staan dan ook verdomd veel pijlen in de route dat je er (bijna) de weg zou kwijt raken.

 

Ondertussen waren de ander TCO-ers ook druk aan het strijden om de knipjes rechts op de kaart te krijgen (nul strafpunten).
Zo is er een prachtige aktie foto gemaakt van Marcel ten Haaf, hoog hangend in de lucht.
jammer genoeg zijn er geen plaatjes van de landing, die was minder geslaagd naar ik heb vernomen.

 

De kleine Thijs van Marwijk schoot als een kleine bliksemschicht op zijn elektrische trialbrommertje door de nonstop, soms had hij geen idee waar ie naar toe moest, de uitgang, maar hij was wel flitsend snel.

 

Rob Knol, rijder in het hogere segment,  zag ik in mijn uitloopronde als een springkaan door de nonstops heen jumpen.
Het leek wel of de ook snelste tijd voor hem ook belangrijk was.
Waar andere coureurs veel tijd pakte om zich zelf op te laden en moed te verzamelen, kwam Rob aanvliegen en voor je met ogen kon knipperen was hij er al weer door of overheen gevlogen op weg naar de uitgang voor een nog  snellere tijd.

Rob heeft een nieuwe motor geschoord en de eerst krasjes heeft ie er al op aan gebracht.
Rob is de kersverse penningmeester van de club en zal net als met triallen de financiën van de club fanatiek gaan beheren (hoop ik).
Ik ga er vanuit dat het Penningmeesterschap en een nieuwe motor niks met elkaar te maken hebben.

Voorzitter Victor de Rooij probeerde in de wedstrijd nog een beetje tegengas te geven aan Rob , maar kon geen vuist maken tegen de Penningmeester.

Onze secretaris Puck Kruijer reed samen met de van Tartwijkjes op en wist bestuurslid Marcel net niet achter zich te houden in de uitslag.
Aangezien hij een bijna nieuwe derde hands brommer heeft, mag Marcel gaan vrezen voor zijn plaats op uitslaglijst.




 

Onze onkreukbare Bert verzorgde de knipjes op nonstop 6.

Tom van der Gragt liet tijdens zijn eerste trialseizoen een stijgende lijn zien (niet in de strafppunten).
 

Na de gevechten om de minste punten, werd In de kantine het verloren vocht en gewicht weer snel aangevuld middels drank en snacks.

Daarna naar buiten voor de totaal uitslag van de Wintercup.

Siebe van der Gragt had de derde plaats voor zich op geëist in de groene klasse.
Zelf mocht ik tot mijn grote verrassing met Koen Wijte een prijs in de witte klasse ophalen.
Koen was tweede geworden in het eind klassement en ondergetekende derde.
In blauw eindigde Peter Glas op de vierde plaats en viste net achter de prijzen.
In rood had we weer een TCO-er op het podium met Rene van Saanen op een derde plaats.
in de andere klasse hadden we toppers rijden in de vorm van Penningmeester Rob Knol en Voorzitter Victor de Rooij en broer Alex, maar deze hadden aan te kort wedstrijden mee gedaan voor een goede klassering in het eindklassement. 

Daarna de brommers weer in het busje gezet en tegen de klok van zeven uur reden we de Sportlaan in Tuitjenhorn op.
Het was weer een mooie trialdag geweest met een geweldige gezellige afsluiting van de Wintercup 25/26 in Nunspeet.
Zeker in Januari was het een echte wintercup met een laagje sneeuw in de nonstops.
MC Nunspeet bedankt voor de geweldige organisatie, we hebben er van genoten.

Uitslag 4e wedstrijd

Einduitslag