TCO e.o.

3 januari 2e Wintercup Nunspeet

Zaterdag 3 januari 2026

Een nieuw jaar met nieuwe kansen.
De oliebollen waren bij de meesten al verwerkt tot een soort van compost en wie de Kerstman was, waren ze al weer bijna vergeten.
De dagen begonnen alweer te lengen met 1 minuut per dag; een mooi dag om af te reizen naar het fraaie dorpje Nunspeet waar de plaatstelijk motorclub acht mooie uitdagingen voor ons had gebouwd.

In het aardedonker vertrokken we al vroeg van huis, met zoon Puck achter het  stuur van de Blombus vlogen we er heen.
Voorbij Amsterdam gekomen begon het daglicht het te winnen van het donker en konden we een inmiddels witte wereld waarnemen.
Als gevolg hiervan werden we aardig gehinderd door autobestuurders die het gas loslieten en ons zo behoorlijk ophielden.
 

Doordat het gelukkig vrij rustig op de weg was konden we er omheen sturen en toch nog lekker opschieten.
Op de A28 stoven we het busje van concurrent Elektropartners voorbij. Vader en zoon Kalverboer deden het rustig aan.
Het lange toe pad naar het motorterrein vanaf de openbare weg was sinds de laatste keer geëgaliseerd en zonder noemenswaardige grote slaomen om de kuilen te ontwijken reden we het terrein op.
 

Het was er heerlijk rustig en ruim.
De heren crosser hadden een vrije dag gekregen om eens lekker thuis uit te buiken.
Wij Triallisten hadden het rijk voor ons alleen.
Ondertussen was het steeds harder gaan sneeuwen.

In de kantine aangekomen was het er heerlijk warm en schreven we ons snel in bij de sympathieke dames.

Langzamerhand druppelde de deelnemers binnen
De opkomst was "gelukkig" wat minder als de laatste keer in december, toen waren er tegen de negentig en nu een kleine vijftig.
Dat beloofde minder lange wachttijden bij de nonstops.

Normaal doet voorzitter Henk de aftrap altijd buiten, maar nu gezien de winterse omstandigheden in de kantine.
Hij gaf aan om voorzichtig aan te doen in verband met de gladheid in de nonstops.
Verder vertelde hij dat de wedstrijd mogelijk ingekort zo worden tot drie rondes, dit om te voorkomen dat de controleurs zouden vast vriezen op de non-stops.
 

Deze hadden zich goed voor bereid op de koud en waren dik in gepakt.
Op nonstop 1 diende een oude wasmachine trommel als een soort van vuurkorf en konden de controleurs zich af en toe opwarmen.

Zoals te doen gebruikelijk reed ik de eerste nonstop gelijk al weer verkeerd, ik had een pijl gemist, en zo had ik de eerste vijf strafpunten van het jaar al weer binnen.

Dat zou ik in de eerste ronde bij een paar andere nonstops nog een keer doen; schiet lekker op zo met de strafpunten.

Ook een zwakke achterrem, die na een paar nonstop helemaal niets meer deed, hielp ook niet mee om de strafpunten te ontwijken.
Een klusje straks voor thuis.

 

Tijdens de wedstrijd gingen de hemelpoorten helemaal open en werden we gezegend met een prachtig sneeuwdek in de uitdagingen.
We konden lekker opschieten met rijden mede door even "om "de gele piloten heen  te sturen en bleven we nog een beetje warm.

Het werden drie rondjes en zodoende waren we op tijd klaar.
De controleurs konden zich gaan opwarmen in de kantine.
Bij het inleveren van de kaart vroeg ik nog om korting, omdat ik toch voor vier rondjes betaald had.
Helaas van de dames mocht ik nog zoveel rondjes rijden als ik maar wilde; ze trapte er niet in.
 

Al snel werd het heel gezellig in de kantine en de Hertog Jantjes vonden gretig aftrek onder coureurs.
Het gezelschap wat uit de buurt van Hensbroek/Wogmeer kwam hadden elkaar al snel gevonden.
Noord Holland (lees TCO) was met een zestien rijders(ter) zeer goed vertegenwoordigd.
Het is dat de Veermannetjes een pauze hebben, de Knollebolletjes op de skies staan, de Pronken van de aardbodem zijn verdwenen en nog enkele andere trouwe TCO Nunspeet rijders de oliebollen nog aan het verteren zijn, anders hadden ze naam bijna in MC TCO afdeling Nunspeet kunnen veranderen.
 

Grootvader Piet van der Gragt was ook mee gekomen om de zijn vele nageslacht naar Nunspeet te begeleiden.
Als nieuwkomer zag ik zijn zoon Tom van der Gragt, die nu met zoon Siebe was mee gekomen.


 

Peter Glas had voor deze ene keer zelf benzine mee gebracht, desalniettemin hadden wij er op gerekend en een 20 liter extra mee genomen voor het geval dat.

De terugweg zag er heel anders uit als de heenweg, de zon scheen we waren lekker op tijd thuis.
Motor schoonspuiten en later in de week eerst maar eens wat onderhoud plegen voor een volgende keer.

Het was een mooie dag, die door de sneeuw een heel speciaal tintje had gekregen.
Met dank aan de MC Nunspeet.

De gebroeders de Rooij maakten er in de gele klasse een broederstrijd van die in het voordeel van de jongste ,Alex, werd beslist.
Zelf verwacht ik voor een volgende keer toch nog iets hoger te eindigen, mits ik niet in de nonstops verdwaal.

Eind uitslag